Rozdział 2

72 godziny — założenie projektowe

Liczba nie jest marketingiem. MSWiA formułuje to wprost: obywatel powinien być gotowy do samodzielnego funkcjonowania przez pierwsze 72 godziny kryzysu. Dla projektującego punkt to wygodny mnożnik.

72 h

Minimalny czas autonomii, na który projektuje się punkt odporności

Wszystko, co zużywalne — woda, paliwo, żywność, energia, materiały higieniczne — mnożysz przez 3 doby i przez liczbę osób. Mglisty „wypadek kryzysu” zamienia się w konkret.

Co się psuje w kolejnych godzinach

Czas od awarii	Co przestaje działać	Konsekwencja dla punktu
0–2 h	Oświetlenie, windy, bramy, terminale, część stacji GSM	Ludzie szukają informacji. Potrzebne światło i kanał komunikacji.
2–8 h	UPS w obiektach, ogrzewanie, wentylacja mechaniczna	Spada temperatura. Potrzebne ciepło i miejsce do ogrzania się.
8–24 h	Ciśnienie w wodociągu, przepompownie ścieków, większość GSM	Brak wody i kanalizacji. Tu wchodzą zbiorniki i sanitariaty.
24–48 h	Zapasy domowe, ładunek w telefonach, żywność w lodówkach	Napływ ludzi. Szczyt obciążenia.
48–72 h	Paliwo w prywatnych agregatach, zapasy apteczne, cierpliwość	Rośnie ryzyko zdarzeń medycznych i napięć. Potrzebna obsada i procedura.

Trzy poziomy ambicji

Poziom	Czas	Zakres	Kiedy wystarcza
Minimalny	24 h	Światło, ładowanie telefonów, woda pitna, informacja	Mała gmina, pierwszy krok, budżet poniżej 50 tys. zł
Podstawowy	72 h	Powyższe + ciepło, sanitariaty, higiena, łączność satelitarna, AED	Standard docelowy dla większości obiektów
Rozszerzony	7 dób	Powyższe + kuchnia od 2. doby, miejsca do spania, punkt medyczny, magazyn paliwa	Obiekt wskazany jako główny w gminie lub dzielnicy

„Kuchnia” w wariancie rozszerzonym to nie pełne zaplecze gastronomiczne od godziny zero. To warstwa 3 zaopatrzenia: catering, kuchnia szkolna albo polowa OSP, uruchamiana, gdy sytuacja się przedłuża. Do tego czasu punkt żywi ludzi z zapasu na miejscu.

Rozdział 2 z 21. Pełny dokument: PDF do pobrania.